♦ آیا ایرانی‌ها موج بعدی پناه‌جویی خواهند بود؟ (تحلیل سایت ایران وایر)
موسسه جهانی منابع اعلام کرده است درگیری‌ها و نابسامانی که از سال ۲۰۱۱ در سوریه شروع شده و همچنان ادامه دارد، نتیجه کم‌آبی بوده است. وضعیت ایران از منظر بی‌آبی بهتر از سوریه نیست. بلای بزرگ نزدیک است اما نه دولت «تدبیر و امید» آن را جدی می‌گیرد و نه مردم قادرند حکومت را وادار کنند، پیش از آن که دیر شود، برای عبور از بحران عظیم بی‌آبی چاره‌ای کند

ایران وایر – از لبان خشکیده و چاک‌چاکش، خون‌ می‌ریزد. عطش او را از پا درآورده است. نه سایه درختی در راه بود که اندکی بیاساید و نه خوراکی که قاتق نان خشکش کند. او تنها نیست. صدها هزار نفر چون او راهی کوه و کویر و بیابان و دریا شده‌اند. در این میان یک خانواده خبرساز می‌شود. تمام رسانه‌ها از مادر و دو فزرندی می‌گویند که در دریا غرق شدند. تصویر جسد بی‌جان کودک سه ساله‌ در ساحلی در ترکیه همه نگاه‌ها را به سوی خود کشانده‌ است. در این میان کسی نمی‌پرسد علت اصلی ماجرا چیست؟ کسی نمی‌پرسد چرا سوریه از چهار سال پیش تا کنون شاهد جنگ و ناآرامی است؟ کسی نمی‌پرسد آیا بعد از مردم سوریه، نوبت ایرانیان خواهد رسید که چنین فراگیر و پر تعداد دیار و کاشانه خود را ترک کنند و راهی اروپا و آمریکا شوند؟
در مطالعه‌ای که موسسه جهانی منابع (World Resources Institution) به تازگی منتشر کرده وضعیت تنش آبی در ۲۵ سال آینده به تصویر کشیده شده است. شرایطی که سال‌ به سال وخیم‌تر می‌شود و خاورمیانه در کانون این بحرانی آن قرار خواهد داشت. موسسه جهانی منابع اعلام کرده است درگیری‌ها و نابسامانی که از سال ۲۰۱۱ در سوریه شروع شده و همچنان ادامه دارد، نتیجه کم‌آبی بوده است. کاهش منابع آب و سو مدیریت مزمن در این کشور باعث شده که بیش از یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفر کشاورز و دامدار خانه و زندگی و زمین‌‌هایشان را رها کنند و به شهرها بروند. محققان این موسسه عقیده دارند بخش عمده درگیری‌هایی که بین اسرائیل و فلسطین از گذشته تا کنون رخ داده به دلیل کمبود منابع آب بوده است.
وضعیت ایران از منظر بی‌آبی بهتر از سوریه نیست. بلای بزرگ نزدیک است اما نه دولت «تدبیر و امید» آن را جدی می‌گیرد و نه مردم قادرند حکومت را وادار کنند، پیش از آن که دیر شود، برای عبور از بحران عظیم بی‌آبی چاره‌ای کند.

تنش آبی فراگیردر راه
در معنایی کلی، تنش آبی زمانی رخ می‌دهد که تقاضا برای آب بیش از مقدار در دسترس آن باشد. تنش آبی، بحرانی است که بسیاری از مناطق دنیا و به خصوص خاورمیانه را در برگرفته است. بر اساس تعریف سازمان ملل، یک عرصه وقتی وارد تنش آبی می‌شود که سالانه فقط ۱۷۰۰ مترمکعب آب برای ساکنان آن منطقه در دسترس باشد. بعضی منابع این رقم را یک هزار مترمکعب در سال اعلام کرده‌اند.
در مطالعه‌ای که به تازگی موسسه جهانی منابع در ارتباط با تنش آبی در سال ۲۰۴۰ منتشر کرده وضعیت بی‌آبی در مناطقی از جهان به ویژه خاورمیانه وخیم‌تر از امروز گزارش شده است. این پیش‌بینی با توجه به افزایش گرمای زمین و روند رو به رشد جمیعت چندان دور از انتظار نیست. بر پایه بررسی اخیر، ۳۳ کشور وخیم‌ترین اوضاع تنش آبی را خواهند داشت. ایران در مقام سیزدهم این جدول است و در مجموع نام ۱۴ کشور از خاورمیانه در آن دیده می‌شود. نقشه منتشر شده توسط موسسه جهانی منابع، نسبت برداشت و موجودی منابع آب را در ۲۰۴۰ نشان داده است. ایران به همراه ۳۲ کشور بحرانی، بیش از ۸۰ درصد موجودی آب خود را تا ۲۵ سال دیگر مصرف خواهند کرد.
زمینِ رهاشده با تنهایی‌ خویش
فرونشست زمین همان که «مرگ زمین» نامیده می‌شود چند سالی است زنجیروار دشت‌های مختلف ایران را در هم می‌کوبد. بیش از ۹۰ درصد مرگ زمین و نابودی بیش از ۷۰ درصد منابع آب زیرزمینی کشور به گفته‌ مقام‌های مسئول ظرف ۲۰ سال گذشته صورت گرفته است. روندی که همچنان ادامه دارد و هشدارها هنوز مسئولان را بیدار نکرده است.
«ما به بهانه افزایش تولید، به بهانه عدم وابستگی، به بهانه حفظ امنیت ملی، به بهانه تامین امنیت غذایی، به بهانه این که مثلا گردن‌مان پیش دیگران خم نکنیم و اقتدار ملی داشته باشیم به این بحران رسیدیم.» عیسی کلانتری که زمانی وزیر کشاورزی بود این سخنان را در جمع شماری از فرهنگیان و مدیران آموزش و پرورش استان آدربایجان شرقی گفته است.
به گفته او: «این نتیجه ظاهری بحران در حوزه‌ای است که ۷۰ درصد منابع آب تجدیدپذیرش را مصرف می‌کند. در خراسان رضوی بالای ۱۵۰ درصد آب‌های تجدید‌پذیر مصرف می‌شود؛ در اصفهان و کرمان بالای ۱۲۰ درصد، در فارس بالای ۱۰۰ درصد استفاده می‌شود.»
هشدارهای کلانتری که اینک دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه است به اینجا می‌رسد که بر اثر خشک شدن دریاچه ارومیه چهار میلیون نفر باید خانه و کاشانه خود را بگذارند و بروند

او گفت: «تبریز نخستین قربانی خشک شدن دریاچه ارومیه است.» در سرزمینی که به گفته کلانتری مدیرانش «صدها دریاچه شبیه ارومیه را زیر زمین خشک کرده‌اند» آیا می‌توان انتظار داشت که در بهبود وضعیت بکوشند و از نگاه سنتی و مخرب نسبت به مصرف‌ کردن منابع طبیعی دست بکشند؟
در حالی که کشورهای همسایه با بحرانی مشابه دست به گریبان هستند، پیشنهاد «نفت در برابر آب» را یک «مقام مسئول» در خراسان رضوی ارائه کرده است. پیشنهاد محمدرضا محسن این بود که از دریاچه سارز در تاجیکستان به فاصله ۶۰۰ کیلومتری ایران خط لوله کشیده شود. به گزارش خبرگزاری مهر، اُریپوف یکی از مقامات وزارت انرژی تاجیکستان گفته است که از سال ۲۰۱۲ در حال مذاکره با مسئولان ایرانی بود‌ه‌اند درباره صادرات آب. احداث خط لوله تنها راه پیشنهادی برای واردات آب نیست و راه های دیگری همچون انتقال آب به وسیله راه‌آهن نیز مورد بررسی قرار گرفته است.
پیشنهادهایی از این دست نشان می‌دهد که «مقام‌های مسئول» می‌خواهند شیپور را از سر گشاد آن بزنند.
سرود جمعی برای آب‌ شیرین‌کن
برخی از وضعیت پیش‌آمده و بحران کم‌آبی سو استفاده می‌کنند تا خرید و استقرار آب ‌شیرین‌کن‌ها را از نظر فنی و اقتصادی توجیه کنند. سوال اینجاست که آیا آب‌ شیرین‌کن‌ها می‌توانند راه چاره باشند؟ آیا اثرات مخرب این تاسیسات انرژی‌بر در نظر گرفته می‌شود؟ آیا برای انتقال آب‌ شیرین به دست آمده از این تاسیسات برنامه‌ای مدون و طرحی مدقن تدوین شده است؟
سورِک (Sorek) بزرگترین تاسیسات آب‌ شیرین‌کن جهان است که به اسرائیل تعلق دارد. این تاسیسات با قیمت ۵۰۰ میلیون دلار، در نوع خود ارزان‌ترین است و می‌تواند حداکثر روزانه ۶۲۷ هزار مترمکعب آب تولید کند. فقط ۲۰ درصد آب شهری اسرائیل توسط چهار مرکز آب شیرین‌کن سورک تامین می‌شود. پیش بینی‌شده با راه‌اندازی کارخانه دیگر آب شیرین‌کن در سال ۲۰۱۶ این رقم به ۵۰ درصد افزایش یابد. گرچه در تبلیغ این تجهیزات نوشته شده که هم از نظر اقتصادی و هم از نظر انرژی، به صرفه‌ترین راه برای شیرین کردن آب شور دریا به شمار می‌رود، اما از میزان انرژی مصرفی و اثرات احتمالی و مخرب بر حیات آبزیان نکته‌ای به میان نیامده است.

سالانه بیش از ۹۵ میلیارد مترمکعب آب در ایران مصرف می‌شود. به گفته مقام‌های مسئول فقط شش درصد این میزان آب به مصرف شرب و خانگی می‌رسد. بنابراین دست کم به ۲۵ واحد آب‌ شیرین‌کن با قابلیت سورک نیاز است تا فقط آب شرب (با محاسبه نیاز آبی امروز) برآورده شود. برای راه‌اندازی این واحد‌های آب شیرین‌کن (بدون احتساب هزینه‌های انرژی و انتقال آب) حداقل رقمی معادل ۱۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار باید در نظر گرفته شود. آیا با تامین آب شرب شهروندان، ایران می‌تواند از بحران کم‌آبی به سلامتی گذر کند؟ پاسخ بی‌تردید منفی است.
اگر گزارش موسسه جهانی منابع مد نظر قرار گیرد، می‌توان دریافت که مشکل مردم سوریه زمانی شروع شد که یک و نیم میلیون کشاورز و دامدار بی‌کار شده و راه شهرها را در پیش گرفتند. تضاد و تعارض میان جامعه میزبان و مهاجران اجتناب ناپذیر بوده است. همچنین بسیاری از پژوهش‌های منتشر شده بر این نکته تاکید دارد که علت درگیری‌ها در یمن، عراق، افغانستان، سودان و بسیاری مناطق دیگر در خاورمیانه و آفریقا به دلیل کمبود منابع و به خصوص آب صورت گرفته است

احیای آبخوان، احیای زندگی
همواره کارشناسان گفته‌اند و همواره مسئولان نشنیده‌اند. برون‌رفت از بحران پیش‌رو نه در جیره‌بندی آب شرب، که در مدیریت عقلایی منابع آب ممکن است. افزایش راندمان آبیاری در بخش کشاورزی، تغییر الگوی کشت و بهینه‌سازی شبکه آبرسانی شهری از آن جمله‌اند.
مهمترین و عملی‌ترین و ارزان‌ترین اقدامی که می‌تواند صورت بگیرد، احیای آبخوان‌هایی است که بسیاری از آنها در شرف مرگ و نابودی است. به گفته دکتر آهنگ کوثر «هر جا آبرفت درشت دانه و سیلاب با کیفیت خوب داشته باشیم می‌توانیم آبخوان‌داری کنیم. در سطح ایران نزدیک به ۴۳ میلیون هکتار، یعنی نزدیک به یک چهارم سطح مملکت ما بالقوه می‌تواند روی آبخوان قرار داشته باشد.»
دکتر کوثر که به عنوان بنیانگذار دانش آبخوانداری نوین در ایران شناخته می‌شود، در مقاله‌ای نوشته است: «برآورد شده که ضریب ذخیره آبرفت‌های ایران ۳۵ درصد است. چنانچه میانگین این ضریب ده درصد، میانگین ژرفای آبخوان‌های بالقوه ۱۰۳ متر و پهنه آنها ۴۰ میلیون هکتار در نظر گرفته شود، گنجایشی برابر با پنج هزار میلیارد مترمکعب، یا ۱۱ برابر کل میانگین بارندگی سالانه ایران را می توان در زیرزمین نگاهداری کرد.»
احیای آبخوان، احیای زندگی در ایران است. این روش که خیلی کمتر از سدسازی، هزینه در بردارد مورد توجه «مقام‌های مسئول» قرار نمی‌گیرد. در مقابل، طرح‌های پرهزینه و مخربی مثل انتقال آب از تاجیکستان و راه‌اندازی تاسیسات آب شیرین‌کن، ورد زبان‌شان است.
هنوز موج عظیم پناهجویان سوری و آن کودک جان‌ سپرده در دریا در صدر اخبار است. بحث در فضای مجازی و رسانه‌های رسمی این است که چرا پناهجویان مسلمان، راهی عربستان و ایران و قطر نمی‌شوند و چرا کشورهای ثروتمند اروپایی را برای اقامت، انتخاب کرده‌اند. عده‌ای از نوع‌دوستی جماعتی اروپایی می‌گویند که حاضر شده‌اند خانه‌هایشان را با پناهجویان تقسیم کنند. اما هنوز کسی نمی‌گوید چرا این فاجعه رخ داده است و ریشه آن کجاست. کسی به بحران بی‌آبی اشاره نمی‌کند و هیچ کس حتی اشاره‌ای هم نمی‌کند که آیا بعد از مردم سوریه نوبت ایرانی‌هاست که موج بعدی پناهجویی را رقم بزنند؟

♦ یک موسسه آمریکایی روی تاثیر گرم شدن کره زمین در خاورمیانه تحقیق کرده است. نتیجه این مطالعات نشان می‌دهد که بالارفتن دما باعث ایجاد طوفان‌های گرمسیری در مناطق حاشیه‌ای خلیج فارس می‌شود. این مطالعه مشخصا به شهرهای دوحه و دوبی اشاره می‌کند و می‌گوید موج‌هایی با ارتفاع بلند یکی از پیامدهای گرمایش زمین است. تهدید دیگر طوفان‌های شن به دلیل خشکسالی است. اتفاقی که روز گذشته برای چندمین بار مردم پایتخت در ایران شاهد آن بودند و مردم ساکن جنوب ایران مدتهاست با آن دست به گریبانند.

اسماعیل کهرم در مقاله ای در آرمان نوشته: شب دوشنبه در پایتخت و چند استان دیگر باران بارید. با وجود این، مردم از دیدن این‌باران خشک غیرمترقبه، بعد از سه ماه بدون بارش، خوشحال نشدند. دلیل آن هم این بود که این ‌باران، در شکل قطرات آب نبود بلکه به جای آب گل از آسمان به زمین می‌آمد. شهر از بالا منظره ناخوشایندی پیدا کرده بود و چشم حتی تا جلوی پا را هم نمی‌دید.
این کارشناس محیط زیست علت وضعیت اقلیمی را که در حال حاضر در کشور حاکم است همان دانسته که در علم محیط زیست توجیه علمی شده. بنابراین باید انتظار داشته باشیم همان نتایج پیش‌بینی شده هم به وقوع بپیوندد. چرا که تهران شهری است که بی‌قواره رشد کرده است. به عبارت دیگر تمام عرصه‌های طبیعی که همه ما در گذشته از تهران در ذهن داشتیم تبدیل به آسفالت و شیشه شده است.
مقاله آرمان با تشریح کاری که درخت با محیط اطراف خود می کند نوشته وقتی درختان را قطع کردیم و جای آن را به آهن و سنگ دادیم این باعث خشکی هوا شد. در ارتفاعات بالای ۱۸۰۰ متر هم که ساخت‌و‌ساز ممنوع است خانه‌سازی کردیم. متاسفانه برخی نهادهای دولتی و دانشگاه ها هم در بسیاری موارد قوانین محیط زیستی را زیر پا می‌گذارند و به طبیعت آسیب می‌رسانند. دره‌های ولنجک، دارآباد و دربند در نتیجه این اقدامات به زودی خشک می‌شود. بنابراین خشکسالی روز به روز فراگیر‌تر می‌شود.

♦ دست خالی به مناطق بیابانی نروید!

خواهش میکنم هر وقت به بیابان رفتید این بذرها رو با خودتون ببرید و بکارید: بذر شنبلیله ، زیره سبز، زیره سیاه و زنیان ، و هنداونه ابوجهل یا تلخ، میتونید از هر کدام مقداری تهیه کنید مخصوصا از شنبلیله .هم بذر ارزان قیمتی و هم کود طبیعی محسوب میشه برای زمین و از فرسایش خاک جلوگیری میکنه.با کمک یک بیلچه یا میله یا قاشق یک شیار با ارتفاع نیم سانتی توی زمین ایجاد کنید و بذر را با فاصله کم و تعدد زیاد بریزید و روشو با خاک بپوشونید.
اگر به جنگل های بلوط زاگرس رفتید فقط کافیه یک بلوط را در عمق ۱۰ سانتی متری بکارید به همین راحتی .
اینکار از مهرماه شروع کنید و تا اخر فروردین ماه سال دیگر ادامه بدهید.هر بار هر جایی میروید در زمین اون منطقه بذر بکارید.نگران ابیاریش نباشیدبارانهای فصلی کار خودشونو میکنند.سعی کنید هر چه بیشتر اینکارو انجام بدید و دوستانتونو به اینکار تشویق کنید.این گیاهان از پیشروی بیابان جلوگیری میکنند. زمینهای ایران به شدت در حال فرسایش و از بین رفتنند ولی با بذر افشانی و کاشت گیاهانی که مقاوم به کم ابی هستند میتونیم بخشی از خاک رو حفظ کنیم.پس دست خالی نروید.خاکی بگذارید برای نسل اینده که دست کم بتونه باهاش زندگی کنه. اینو یک جور نذر بدونید هم ارزونه هم راحت.

♦ گودبرداری ساختمان در بروجرد منجر به کشف تاسیسات آبرسانی تاریخی شد گودبرداری یک ساختمان در بروجرد راز سیستم آب‌رسانی تاریخی را فاش کرد، سیستمی که گفته می‌شود از ارگ تاریخی این شهر به‌جای مانده است. مدیر اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری بروجرد در این رابطه گفت: کشف این سیستم آب‌رسانی در خیابان حافظ جنوبی بروجرد به دنبال یک گودبرداری و پی‌کنی ساختمان صورت گرفته است. حجت یاراحمدی ادامه داد: در جریان این گودبرداری آثار تأسیسات و سیستم آب‌رسانی قدیمی دیده‌شده که در قالب این سیستم خمره‌های سفالی برای پالایش آب و گل‌ولای موجود در آن استفاده‌شده و کار تصفیه آب را انجام می‌داده است. وی با اشاره به وجود یک سیستم تقسیم آب هوشمندانه در این تأسیسات کشف‌شده بیان کرد: این مجموعه از شهر قبلاً بخشی از ارگ حکومتی بوده است. یاراحمدی ادامه داد: به نظر می‌رسد این سیستم آب‌رسانی در محوطه باغ تعبیه‌شده است. مدیر اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری بروجرد با اشاره به انجام بررسی‌های اولیه در این زمینه بیان داشت: مستندسازی کلی از آثار کشف‌شده و وضع موجود صورت گرفته است. یارمحمدی افزود: هنوز تصمیم‌گیری انجام‌نشده که این سیستم به همین صورت باقی بماند و یا آثار تاریخی را بیرون آورده و به مکان حفاظت‌شده دیگری منتقل کرد. وی با اشاره به بررسی‌های کارشناسان در مورد پیشینه این سیستم آب‌رسانی افزود: فعلاً نمی‌توان در مورد دوره تاریخی این تأسیسات اعلام نظر قطعی کرد. مدیر اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری بروجرد یادآور شد: در حال حاضر مجموعه کشف‌شده توسط نیروهای یگان حفاظت و کارشناسان میراث فرهنگی تحت حفاظت و بررسی قرار دارد. بنابراین گزارش شهر قدیم بروجرد دارای دولایه حفاظتی بوده که اولی تمام شهرراحاطه می‌کرده و دارای۵۷ برج بوده است داخل این محدوده که حدود ۲۸۰ هکتار وسعت داشته یک‌لایه حفاظتی ویژه برای ارگ حکومتی نیز وجود داشته است. محل کنونی ارگ شامل محوطه دژبان، سالن تختی، دبیرستان احمدیه، دبیرستان امام خمینی، اداره دارایی، مخابرات شهید قندی بوده که دروازه ارگ حدودا نزدیک سه‌راه شهید قندی در خیابان سعدی قرار داشته و بر همین اساس قدیمی‌های شهر هنوز به خاطر دارند که این محدوده و تقریبا انتهای خیابان سعدی را دروازه ارگ می‌گفتند. بدیهی است ورودی ارگ یا حداقل یکی از ورودی اصلی آن در همین حدود قرار داشته است. به‌هرحال ارگ حکومتی مانندیک باغ بزرگ داخل شهر قرار داشته و از یک سیستم آبیاری طراحی‌شده برخوردار بوده است. در این کار با استفاده از لوله‌های سفالی (تمپوشه یا تنپوشه) کار انتقال آب و استفاده از ظروف سفالی بزرگ محلی برای تقسیم آب و هم‌زمان گرفتن گل‌ولای از آب و کاهش احتمال گرفتگی در مسیر آب را تعبیه کرده اند. نکته قابل‌توجه در این موضوع دقت نظر در بهره‌مندی از منابع آب است.

♦ اهمیت مرجان‌ها در مناطق مختلف دریایی چیست و چه نقشی در حفظ اکوسیستم دریایی ایفا می‌کنند؟

مرجان‌ها به عنوان سدی در برابر نقش مخرب امواج بر ساحل عمل می‌کنند و سبب کاهش انرژی امواج بر ساحل و کاهش عمل رسوب‌گذاری می‌شوند.

از آن گذشته سنگفرش‌های مرجانی به مانند جنگلی عمل می‌کنند که در آنها میلیون‌ها جانور و گیاه به‌طور همزیست و انگلی در مابین یا اطراف آنها پناه گرفته‌اند و با مرجان‌ها و سایر موجودات کنش دارند. تقریبا بیشتر گروه‌های جانوری در این سنگفرش‌های زنده، زندگی می‌کنند. سنگفرش‌های مرجانی نقش عمده‌ای در تثبیت آب دریا ایفا می‌کنند و باروری موجودات در آنها بسیار زیاد است. این سنگفرش‌ها همچنین دارای تنوع زیستی بالایی هستند که یک اکوسیتم با ثبات را تشکیل می‌دهند.

تنوع مرجان‌های خلیج فارس چگونه است و نسبت به مناطق دریایی دیگر چه ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارند؟

مرجان‌های سخت خلیج فارس به علت شوری و دمای نسبتا زیاد آب‌های خلیج فارس و کدورت نسبتا بالا و فقدان زیستگاه‌های صخره‌ای مناسب و تأثیرات متفاوت انسانی و طبیعی تنها بالغ بر ۶۰ گونه می‌شوند. ویژگی منحصربه‌فرد مرجان‌های خلیج فارس در آن است که قابلیت تحمل دامنه نسبتا بالایی از دما (۳۶ـ۱۷ درجه سانتی‌گراد) را دارند و همانند آزمایشگاهی عمل می‌کنند که می‌توان به کمک آن در مورد تغییرات اقلیم مطالعه و پیش‌بینی کرد که چه تغییراتی در آینده گریبانگیر سایر مرجان‌های مختلف در کشورهای دیگر خواهد شد.

شرایط نابسامان مرجان‌ها سال‌هاست وجود دارد اما در ۲ دهه اخیر به دلایلی بسیار وخیم‌تر شده است. از جمله این دلایل رشد جمعیت در نواحی ساحلی و توسعه ناپایدار این نواحی بویژه در جزایری مثل کیش و قشم و خارک است. همچنین افزایش روز افزون آلودگی‌های مختلف صنعتی، ورود فاضلاب‌ها در دریا، سرقت مرجان‌ها به‌طور مکرر در اطراف آب‌های جزایر، سفید شدن مرجان‌ها براثر افزایش دما (کیش و هندورابی)، صیدهای غیر قانونی ماهیان مرجانی و مرجان، احیای خشکی در دریا و ساخت جزایر مصنوعی، ریختن زباله در دریا و غیره تخریب مرجان‌ها را شدت بیشتری بخشیده‌اند.

♦  جبران خلیل جبران

طبیعت با آغوشی باز و دستانی گرم از ما استقبال کرده و می خواهد که از زیبایی اش لذت بریم
چرا انسان باید آنچه در طبیعت ساخته شده است را از بین برد ؟

♦ به عکس زیر نگاه کنید این بتن ریزی روی زمین انجام گرفته بود و این فاصله ۶۰ سانتیمتری نشست دشت را در وایقان شبستر نشان میدهد ومعنی آن اینست که این دشت بیش از ۶ میلیارد متر مکعب آب خود را در اثر مصرف از دست داده و با خالی شدن آب بار روی اسکلت سفره آب زیر زمینی افتاده و نشست ایجاد شده و حتی ترسالی هم روی بدهد دشت هرگز بالا نخواهد آمد بعبارت دیگر ما آب ترسالیها را نیز ازدست خواهیم داد و ذخیره چندانی نخواهیم داشت یعنی دشتهای کشور نیز در حال نابودی است اگر فکری به حال آنها نشود در جهنم زندگی خواهیم کرد.

♦ روی این تابلو که در یکی از جنگل‌های ایتالیا نصب شده نوشته شده است:

درجنگل ها، حیوانات نیستند که جنگل را کثیف می‌کنند بلکه انسانها هستند. پس خواهشمندیم مثل حیوانات رفتار کنید!

♦ ملانصرالدین از کدخداى ده ﻳﮏ ﺍﻻﻍ به قیمت ۱۵درهم خرید و قرار شد کدخدا الاغ را فردا به او تحویل دهد.
ﺍﻣﺎ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ کدخدا ﺳﺮﺍﻍ ملانصرالدین ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:

“ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ ملا, ﺧﺒﺮ ﺑﺪﻱ ﺑﺮﺍﺕ ﺩﺍﺭﻡ. ﺍﻻﻏﻪ ﻣﺮﺩ!”

ملانصرالدین ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ:
“ﺍﻳﺮﺍﺩﻱ ﻧﺪﺍﺭﻩ . ﻫﻤﻮﻥ ﭘﻮﻟﻢ ﺭﻭ ﭘﺲ ﺑﺪﻩ.”

کدخدا ﮔﻔﺖ : «ﻧﻤﻲﺷﻪ !ﺁﺧﻪ ﻫﻤﻪ ﭘﻮﻝ ﺭﻭ ﺧﺮﺝ ﮐﺮﺩﻡ»

ملا ﮔﻔﺖ: «ﺑﺎﺷﻪ. ﭘﺲ ﻫﻤﻮﻥ ﺍﻻﻍ ﻣﺮﺩﻩ ﺭﻭ ﺑﻬﻢ ﺑﺪﻩ.»
کدخدا ﮔﻔﺖ: «ﻣﻲﺧﻮﺍﻱ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﭼﻲ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻲ؟»

ملا ﮔﻔﺖ: «ﻣﻲﺧﻮﺍﻡ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻗﺮﻋﻪﮐﺸﻲ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﮐﻨﻢ.»

کدخدا ﮔﻔﺖ: «مگر میشه ﻳﻪ ﺍﻻﻍ ﻣﺮﺩﻩ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻗﺮﻋﻪﮐﺸﻲ ﮔﺬﺍﺷﺖ!»

ملا ﮔﻔﺖ: « ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻣیشه. ﺣالا ﺑﺒﻴﻦ. ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﮐﺴﻲ ﻧﻤﻲﮔﻢ ﮐﻪ الاﻍ ﻣﺮﺩﻩ.»

ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﺑﻌد کدخدا ملانصرالدین رو ﺩﻳﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ: “ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺍﻻﻍ ﻣﺮﺩﻩ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ؟”

ملا ﮔﻔﺖ:
“به ﻗﺮﻋﻪﮐﺸﻲ ﮔﺬﺍﺷﺘﻤش و اعلام کردم فقط با پرداخت
۲درهم
در قرعه کشی شرکت کنید و به قید قرعه صاحب یک الاغ شوید.
به پانصد نفر بلیت ۲درهمی فروختم و ۹۹۸ درهم سود کردم.”

کدخدا ﭘﺮﺳﻴﺪ: «ﻫﻴﭻ ﮐﺲ ﻫﻢ ﺷﮑﺎﻳﺘﻲ ﻧﮑﺮﺩ؟»

ملا ﮔﻔﺖ: «ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻮﻧﻲ ﮐﻪ ﺍﻻﻍ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.
من هم ۲درهمش ﺭﻭ ﭘﺲ ﺩﺍﺩﻡ.

و این شد که آزمون های استخدامی در ایران مد شد و همراه اول و ایرانسل جریان پیامک های شرکت در مسابقات رو راه انداختن…..!!

♦ بخشی از سخنرانی دکتر یوسف اباذری استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران…!‌

‌دنیا به سرعت در حال پیشرفت هست و ما با افتخار کردن به نیاکانمان وقتمان را هدر میدهیم.
عده ای در ۱۴۰۰ سال پیش زندگی میکنیم و عده ای پا را فراتر گذاشته و در ۲۵۰۰ سال پیش زندگی میکنیم ، و جالب اینجاست این دو گروه دائم با هم سر ستیز داریم.
دائمأ در حال مسخره کردن عرب ها هستیم و آنان را تنبل خطاب میکنیم ، بدون اینکه پیشرفت های آنها را ببینیم. به راستی به معماری مدرن و زیبای شهرهایشان دقت کرده ایم؟
دائم در مجامع بین المللی در مقابل لابی های قدرتمند اعراب شکست میخوریم و از مدیریت جهانی صحبت میکنیم.
امارات کوچک بخاطر داشتن سیستم حمل و نقل مناسب ، هتل های مجهز ، ورزشگاه های پیشرفته ، در رقابت با ما میزبانی جام ملتها را میگیرد و ما دائم از سازندگی ، پیشرفت و بالندگی صحبت میکنیم.
قطر را نمیگویم که بزرگترین رویداد جهان را میزبانی خواهد کرد.
اعراب بزرگترین شرکت های هواپیمایی جهان را دارند و ما دائمأ در سوگ از دست دادن هموطنانمان بخاطر استفاده از هواپیماهای ۵۰ سال پیش هستیم.
اغلب با نام های عربی خوانده میشویم ، و هنوز هم برای فرزندانمان نام های عربی انتخاب میکنیم ولی از اینکه کسی خلیج فارس را خلیج عرب بخواند برافروخته میشویم ، این نهایت میهن پرستی ماست. و البته فقط برافروخته میشویم وکار خاصی هم نمیکنیم.
اعراب را بخاطر بادیه نشین بودن در قرن ها پیش مسخره میکنیم در حالی که همین امروز در قرن ۲۱ ملیونها نفر از هموطنمان چادر نشین هستند ، و ما فقط دل آنها را با یک سخن خوش میکنیم که آنها ذخایر مملکت اند و کاری برای اسکانشان نمیکنیم.
آری اعراب به سرعت در حال پیشرفت و آبادانی هستند و ما پز نیاکانمان را میدهیم ، ای هواااااااار که ما ۲۵۰۰ سال پیش از شما بهتر بوده ایم.
اعراب با سرمایه گذاری خوب در قلب دنیا نفوذ میکنندو با درآمدهای میلیاردی آسایش را برای مردمشان هدیه میدهند و ما وعده بهشت به مردممان میدهیم. و به آنها میخندیم که دلارهای نفتیشان را هدر میدهند ، به راستی ما با دلارهای نفتیمان چه میکنیم ؟؟؟؟

آیا وقت آن نرسیده که ما هم به این نکته پی ببریم که زمان جنگیدن با شمشیر و کلاشینکف تمام شده است ، و برای پیروزی بر دشمنان باید در قلب ها نفوذ کرد؟؟؟ : یکی از بزرگترین مشکلات ایران این است که در کشور ما ” تعلق به سرزمین” بسیار ضعیف است. یعنی ایران هنوز یک “کشور- ملت” نیست.
در کشورهای پیشرفته دنیا، افراد تفکر خود را دارند، بعد در یک مدار بزرگتربه یک گروه تعلق دارند و درمدار بزرگتر ازآن احساس تعلق به سرزمین دارند.
شما اگر تاریخ غرب را بخوانید مقدم تر از دولت بخش خصوصی بوده و مقدم تر از بخش خصوصی اصل دیگری بوده است وآن ثروت و قدرت سرزمین بوده که خیلی اهمیت داشته است.
آلمان و ژاپن در تابستان ۱۹۴۵ براثر جنگ جهانی دوم یک کشور مخروبه بودند، اما به جزکسانی که آمریکایی ها بالاجبار از آلمان برداشتند و بردند، سندی دال برمهاجرت آنها موجود نیست. این خیلی مهم است. بعد دیدیم که درعرض ۳۰-۲۰ سال کشور خودرا اصلاح کردند و دومین و سومین قدرت اقتصادی جهانی شدند!
این که یک شهروند در جامعه ما به راحتی ازماشین آشغال بیرون می اندازد وتعریف از تمیزی خیابانهای اروپا می کند، یک معنی تربیتی دارد، یک معنای عمیق دیگری هم دارد که به این سرزمین تعلق خاطرندارد.
ما یک ناسیونالیسم احساسی داریم و یک ناسیونالیسم عقلایی. در ناسیونالیسم احساسی قوی هستیم، یعنی اینکه من غذا و موسیقی ایرانی دوست دارم، خانواده ام و زبان فارسی را دوست دارم، به فرهنگ دیرینه ام می بالم و… ولی یک قدم که بالاتر بیایم و ببینم حالا که من در این سرزمین به دنیا آمده ام، من چه مسئولیتی دارم؟ اینجا کم میارم! اینجا سکوت می کنم! این یعنی فقدان ناسیونالیسم عقلایی. بخاطرهمین است که من و شما وقتی از یک اتاق می خواهیم بیرون برویم، چون همدیگر را می شناسیم، به هم احترام می گذاریم وکلی باهم تعارف می کنیم، ولی وقتی که در خیابان رانندگی می کنیم یک سانتیمتراجازه نمی دهیم کسی ازما جلوبزند! چون هیچ احساس تعلقی به همدیگر نداریم.
چرا هنر شنیدن یک ایرانی ضعیف است؟
چرامن اصراردارم که حرف خودم درست است؟
چون من ایرانی درحلقه اول فردی و نهایتا” درحلقه دوم گروهی گیرکرده ام. آن حلقه مهم تر و سوم ملی که همه این ها را به هم ربط می دهد، وجود ندارد.
کسی به من آموزش نداده که سرنوشت حلقه اول و حلقه دوم به حلقه سوم ربط دارد.
*** تا وقتی ناسیونالیسم عقلایی نداشته باشیم و به این سرزمین فکر نکنیم، هیچ تحولی در ما و سرزمینمان صورت نخواهدگرفت
اره بلای برداشت بی رویه از ابهای ریزمینی ناشی از بی تعهدی وبی وطنی بعضی از همجنسان خودماست والا نه امریکایها ونه اسراییلیها ونه بقیه دشمنان با ما اینکار را کردند انهاییکه دم از کلتا میزدمد سر ما اوردند.